دلیل داشتن اسیدهای آمینه ضروری که بدن قادر به ساخت آنها نیست کالایی حیاتی و غیر قابل جایگزین در سبد غذایی محسوب میشوند و از این رو، پایداری درتأمین آن به عنوان پایه اصلی ساختارتغذیه ای یک جامعه می باشد. صنعت دامپروری همواره نقش کلیدی در تأمین پروتئین جمعیت رو به رشد کره زمین داشته است.
در ایران نیز این صنعت بابهره گیری از تمامی ظرفیت های موجوداعم از دامداری سنتی عشایری و بومی ودامداری صنعتی نقش خود را به خوبی در این صنعت ایفاء نموده است.
اما درشرایط جنگی جایگاه آن به خط مقدم دفاع از امنیت پروتئینی ارتقاء یافته است؛ زیرا در زمان محاصره های اقتصادی و قطع زنجیره های تأمین خارجی وجوددامپروری فعال و عدم اتکاء به نهاده های امنیت غذایی در بدو قرن بیست و یکم ازمفاهیم کلاسیک دسترسی به کالری کافی خارج شده و به چالشی چندوجهی با محوریت تامین فیزیکی واقتصادی مواد مغذی به صورت پایدارمبدل گردید.
به عبارت دقیق تر دیگرصرفاً پر بودن سبد خانوار ملاک داشتن امنیت غذایی نیست بلکه کیفیت وتداوم زنجیره تأمین مواد مغذی با ارزش و به ویژه پروتئین یکی از اولویت های راهبردی بنگاه های بزرگ و فعال درصنعت غذا و کشاورزی است.
کشورهای یپیشرو به خوبی آگاهند که یکی از ارکان اصلی استقلال ملی»، تسلط بر زنجیره تامین پروتئین است و حاکمیت غذایی به معنی حق مردم هر کشور در تأمین کالری و پروتئین مورد نیاز خود بدون اتکا به بازارهای خارجی است پروتئین ها به وارداتی می تواند سفره مردم را از خطرفروپاشی نجات دهد و اتکاء به تولیدداخلی تنها راه مصون ماندن از تغذیه و ضعف بنیه جسمانی جامعه بوده و به یک راهبرد استراتژیک بدل
می گردد.
رصد مداوم و مستمر شرایط تولید واکنش گری درست و به موقع تهدیدها را به فرصت تبدیل کند.
در این شرایط دوام و بقاء مهم است و برای پایداری تولید بایستی افزایش بهره وری استفاده بهینه از منابع و حفظ زنجیره ارزش در چرخه تولید را مد نظر داشته باشیم.
در شرایط بحرانی تولید پروتئین باید جریان تولید استمرار داشته باشد ووقفه ای در آن اتفاق نیفتد. مجموعه این عوامل تاب آوری این صنعت را در شرایط بحرانی بالا می برد.
امنیت غذائی به قلم : دکتر علی داد بوستانی